เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เห็นสือเชียนยิ้มกว้างเผยฟัน ประกายเย็นเจ้าเล่ห์ฉายในดวงตา “ไอ้เด็กเปรต หยั่งแดนลี้ลับแล้วคิดว่ายิ่งใหญ่นักรึไง? วันนี้พ่อนี่จะฆ่าแกให้ตาย!”
“หึ! แค่โจรกระจอก ยังกล้ามาเหิมเกริมต่อหน้าข้า! เอาชีวิตมา!”
จางเค่อคำรามลั่น ก้าวเท้าออกไป กระบี่วิเศษในมือผ่าลมพุ่งออก ชี้ตรงจุดตายของสือเชียน
สือเชียนไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย หัวเราะหึ ๆ กวัดแกว่งกริชเข้าปะทะ
กริ๊ง!
อาวุธปะทะกัน ประกายไฟกระเด็นวาบ
ร่างทั้งสองสั่นสะเทือนพร้อมกัน สือเชียนอ่อนกว่าเล็กน้อย ถอยหลังหลายก้าวจึงสลายแรงนั้นได้
ไม่รอให้สือเชียนตั้งตัวได้ จางเค่อก็ฟันกระบี่เข้ามาอีกครั้ง สือเชียนเข้าปะทะตรงหน้า เงาร่างทั้งสองพุ่งสลับกันไปมาอย่างรวดเร็ว ท่วงท่าของทั้งสองรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทุกการโจมตีล้วนมาพร้อมเสียงโลหะปะทะและประกายไฟที่กระเด็น
ท้ายที่สุดแล้วก็ยังอ่อนกว่าด้านระดับพลัง สลัดปุถุชนขั้นกลางกับหยั่งแดนลี้ลับขั้นต้นนั้นต่างกันถึงสองระดับ ถึงสือเชียนจะมีวิชาตัวเบาที่เก่งกาจเพียงใดก็เริ่มรู้สึกตึงมือ
ฉัวะ——