เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมืองหนานอวี๋
ยามนั้น ใกล้พลบค่ำ ท้องฟ้าสลัวเหลือง
ในห้องข้างเรือนหลัง อิ๋งโยวกำลัง “ศึกษาการบำเพ็ญ” กับอวี้เอ๋อร์ ประตูห้องปิดสนิท ม่านหอมลดต่ำ สิ่งที่เรียกว่า “ชี้แนะด้วยตนเอง” แท้จริงแล้วกำลังสอนอะไรหล่อนนั้น ยากจะเอ่ยออกมา
ได้ยินเพียงเสียงหอบหายใจพัวพันในห้อง กลิ่นอายวสันต์อบอวล ฟังไม่ควรฟัง ยิ่งไม่ควรดู จะพูดก็ไม่ได้ จะมองก็ไม่ได้
สวินอวี้ถือจดหมายฉบับหนึ่งมาที่จวนเจ้าเมือง ได้ยินว่าอิ๋งโยวอยู่ที่เรือนหลัง เขาเป็นตัวแทนแบบอย่างของสุภาพบุรุษผู้พร้อมด้วยท่วงทีและสติปัญญาไว้ในคนเดียว อีกทั้งติดตามเฉาเชามาหลายปี จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าสถานการณ์ที่เรือนหลังตอนนี้เป็นเช่นไร ย่อมรู้ดีว่าเวลาเช่นนี้ไม่ควรไปรบกวนอิ๋งโยว
แต่สถานการณ์ทหารเร่งด่วน ไม่อาจปล่อยให้ล่าช้า เขาจึงสั่งสาวใช้ให้ไปแจ้งแทน ส่วนตนเองรออย่างเงียบ ๆ ที่เรือนหน้า