กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 387 เราเตรียมใจเสียสละกันไว้แล้ว
ผ่านไปคืนหนึ่ง กู้หนานเยียนก็ยังคิดไม่ออกอยู่ดี
แต่พอตื่นขึ้นมาในวันรุ่งขึ้น นางก็เห็นมู่ซือเจวี๋ยยืนอยู่หน้าประตู
พอถงหมิงเห็นเขา ก็ยังหงุดหงิดอยู่หน่อย ๆ
“มายืนขวางหน้าประตูข้าทำไม?”
มู่ซือเจวี๋ยไม่สนใจเขา แต่หันไปมองกู้หนานเยียน แล้วพูดขึ้นมาลอย ๆ
“ข้าจะพาเจ้าออกไปเดินเล่น”
กู้หนานเยียนตาเป็นประกาย แต่พอเห็นถงหมิงอยู่ข้าง ๆ ก็ห่อเหี่ยวลงอย่างรวดเร็ว
“ขอบคุณนะ แต่ข้าไปไม่ได้”
มู่ซือเจวี๋ยหันไปพูดกับถงหมิงว่า “เจ้าก็ไปด้วย”