กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 273 อยากเป็นดาบของกู้หนานเยียน
หลิ่วหร่านหร่านเป็นคนสวย ตอนพูดเรื่องพวกนี้ นางไม่มีสีหน้าเลยสักนิด จนดูเหมือนเป็นคนศักดิ์สิทธิ์ที่ใครก็ล่วงเกินไม่ได้
เหมือนนางไม่ได้กำลังตำหนิพวกเขา แค่พูดข้อเท็จจริงออกมาเท่านั้น
ทุกประโยคล้วนตำหนิพวกเขา แต่กลับไม่มีแววตำหนิอยู่ในน้ำเสียงเลยแม้แต่น้อย
การแฉจุดอ่อนแบบนี้แหละ ถึงจะเจ็บที่สุด
หลายคนถึงกับพูดไม่ออก สีหน้าตอนมองหลิ่วหร่านหร่านเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
คนที่ยังไม่ใช่เซียนด้วยซ้ำ กล้าพูดกับพวกเซียนอย่างพวกเขาแบบนี้ได้ยังไง
มีคนไม่พอใจพูดขึ้นว่า “คนอย่างเจ้าไม่มีสิทธิ์มายืนอยู่ตรงนี้ด้วยซ้ำ มีสิทธิ์อะไรมาว่าพวกเรา”