กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 120 ข้านี่แหละขั้นแก่นทองคำ!
ไม่ว่าหนทางข้างหน้าจะอันตรายแค่ไหน กู้หนานเยียนก็ตัดสินใจแน่วแน่แล้วว่าจะไปป่ามารโยวตามหาซูเหยา
“เจ้าสำนัก ต้องทำยังไงท่านถึงจะยอมให้ข้าไป?”
เจ้าสำนักมองศิษย์หลานตรงหน้าด้วยสีหน้าปวดหัว ศิษย์หลานคนนี้ดีไปหมดทุกอย่าง เสียอย่างเดียวคือดื้อเกินไป
ถ้าไม่หาเหตุผลที่ทำให้นางยอมตัดใจให้ได้ เกรงว่านางคงตามตื๊อเขาไปเรื่อย ๆ จนกว่าเขาจะยอมให้นางไป
ศิษย์รุ่นหลังที่มีวาสนายิ่งใหญ่ขนาดนี้ ถึงจะมีรากวิญญาณปฐมโกลาหล เขาก็ยังอยากปกป้องนางอยู่ดี เพราะงั้นเขาไม่มีทางยอมให้นางไปเด็ดขาด
เจ้าสำนักคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า “ถ้าเจ้ามีรากวิญญาณแก่นทองคำ ข้าก็พอจะพิจารณาพาเจ้าไปด้วยได้”