เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 108 ถ้าคิดถึงข้า ก็แวะมาหาข้า
กู้หนานเยียนกับมู่ซือเจวี๋ยยังอยู่ด้วยกันในมิติส่วนตัวได้ไม่นาน ทั้งสามคนตัวน้อยก็กลับมาขัดจังหวะเสียก่อน
พอเห็นพวกเขากอดจูบกัน กระดูกก็ยังไม่รู้สึกอะไรเหมือนเดิม
แต่เสี่ยวเชียนเฉินกลับตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็น ทำท่าจะเข้าไปเกาะติดพวกเขา
อ๋าวรุ่ยหน้าแดงด้วยความเขิน รีบหันหน้าหนี แล้วก็ยกมือปิดตาเสี่ยวเชียนเฉินอย่างลนลาน
“อ๋าวรุ่ย เจ้าทำอะไรน่ะ!” เสี่ยวเชียนเฉินบ่นอย่างไม่พอใจ
พอได้ยินเสียง กู้หนานเยียนก็รีบผละออกมา ยกมือสองข้างปิดแก้มอย่างเขิน ๆ ไม่อยากให้เด็กทั้งสามเห็นท่าทางเขินอายของนาง
มู่ซือเจวี๋ยรู้สึกเสียดายอยู่ไม่น้อย
จู่ ๆ เขาก็นึกขึ้นได้ว่า ในมิติส่วนตัวของเยียนเอ๋อร์มีคนเข้าออกเยอะเกินไปก็ไม่ดี พอจะทำอะไรสักหน่อยก็มักมีคนเข้ามาขัดจังหวะอยู่เรื่อย