เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 95 ศิษย์น้องมู่ถูกใจหนานเยียนเข้าแล้ว
ตั้งแต่เด็ก เขาก็คิดมาตลอดว่าตัวเองเป็นคนไร้ประโยชน์ ไม่ได้ช่วยอะไรใคร แถมยังเป็นภาระให้แม่กับศิษย์พี่ศิษย์น้องอีก
แต่วันนี้กู้หนานเยียนกลับบอกเขาว่า เลือดของเขาใช้ถอนพิษได้ และยังช่วยชีวิตคนได้ด้วย
เรื่องนี้ทำให้เขารู้สึกว่า อย่างน้อยการที่ตัวเองมีชีวิตอยู่บนโลกนี้ก็ไม่ได้ไร้ค่าไปเสียหมด
“เซิงเอ๋อร์” ปราชญ์แท้อวี้ซีเห็นเขานิ่งอึ้งไป จึงเตือนอีกครั้ง “จำคำพ่อไว้ให้ดีนะ!”
“แต่ท่านแม่!” หลี่ฉางเซิงพูดอย่างมีความหวัง “ถ้าเลือดของข้าช่วยคนได้ ถ้าศิษย์พี่ชายหรือศิษย์น้องคนไหนต้องการ ข้าก็ยินดีช่วยแน่นอน!”
มหาปราชญ์หย่วนหยางขมวดคิ้ว ก่อนจะถอนหายใจ “พ่อรู้ว่าหลายปีมานี้ศิษย์พี่ชายศิษย์น้องของเจ้าดูแลเจ้าดีแค่ไหน และพ่อก็เข้าใจว่าเจ้าอยากช่วยพวกเขา แต่ฉางเซิง เวลาจะช่วยใคร พ่ออยากให้เจ้าคิดถึงแม่กับพ่อด้วย ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป พวกเราจะเสียใจแค่ไหน เข้าใจไหม?”