เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 32 ผู้ชายคนนี้ร้ายไม่เบา
พอออกจากร้านเสื้อผ้าเทียนอวิ้น มู่ซือเจวี๋ยก็ตามกู้หนานเยียนกับเหยาทิงอวี่ไปทันที
ทั้งสามจึงหาร้านน้ำชาอีกแห่ง แล้วนั่งคุยกันต่ออยู่นานจนฟ้ามืดสนิทถึงได้แยกย้าย
ก่อนกลับ เหยาทิงอวี่ดึงกู้หนานเยียนไปข้าง ๆ แล้วกำชับเสียงดุ “กู้หนานเยียน ข้าขอเตือนเจ้าไว้เลยนะ ก่อนจะเลื่อนขึ้นขั้นทารกวิญญาณ ห้ามเสียพรหมจรรย์เด็ดขาด”
กู้หนานเยียนกลอกตา พูดอย่างไม่รู้จะว่าอย่างไร “วัน ๆ เจ้าคิดอะไรอยู่เนี่ย! ข้าบริสุทธิ์ผุดผ่องอย่างกับดวงจันทร์ จะมีผู้ชายที่ไหนมาทำให้ข้าเสียพรหมจรรย์?”
เหยาทิงอวี่หลุดหัวเราะ สีหน้าผ่อนคลายลง “มีใครเขาชมตัวเองแบบเจ้าบ้าง!”
“ก็เพราะเจ้าพูดเหลวไหลนั่นแหละ!”
เหยาทิงอวี่เชื่อคำพูดของนาง แต่ก็ยังอดมองมู่ซือเจวี๋ยอย่างไม่วางใจไม่ได้ ก่อนจะถอนหายใจ “แต่ถึงอย่างไร อาจารย์อามู่ของพวกเจ้าก็ดีกว่าฉินโม่โจวผู้นั้นเป็นหมื่นเท่า พอจะคู่ควรกับเจ้าอยู่หรอก แต่แบบนี้ข้าก็ลำบากน่ะสิ”