กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 9 แต่ละคนเข้าข้างคนของตัวเองไม่แพ้กัน
นอกลานบ้าน กู่เจ๋อหยางหรี่ตามองคนกลุ่มนี้จากยอดเขาปี้อวิ๋น
พวกเขายืนล้อมหญิงสาวในชุดขาวคนหนึ่ง ดูเหมือนจะเอ็นดูและสงสารนางมากทีเดียว
หญิงสาวดูว่าง่ายและบอบบางเหมือนกระต่ายขาวตัวน้อย ราวกับแค่ลมพัดมาก็จะล้มแล้ว
“เจ้าคือซูเหยา คนที่เบียดศิษย์น้องหญิงของข้าออกจากยอดเขาปี้อวิ๋นสินะ?” กู่เจ๋อหยางถามด้วยรอยยิ้มจนตาหยี
ซูเหยาหน้าซีด แววตาฉายความน้อยใจ แต่กลับไม่พูดอะไรสักคำ
ถึงนางจะไม่พูด ก็มีคนพร้อมจะออกหน้าทวงความเป็นธรรมให้นางอยู่แล้ว
เว่ยเหลียง ศิษย์สายตรงคนที่สามของมหาปราชญ์หยางฮุย ก้าวออกมาพูดอย่างโมโหว่า “ศิษย์พี่กู่ ระวังคำพูดด้วย กู้หนานเยียนเป็นคนขอไปเอง แล้วจะมาบอกว่าศิษย์น้องหญิงคนเล็กเบียดนางออกไปได้อย่างไร?”