เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 7 กินข้าวอยู่ดี ๆ ก็เลื่อนขั้น
มหาปราชญ์จวิ้นเหยามีศิษย์สายตรงอยู่สามคน
ศิษย์พี่ใหญ่กู่เจ๋อหยางเป็นผู้บำเพ็ญสายยันต์ ศิษย์พี่รองหลิ่วหร่านหร่านเป็นผู้บำเพ็ญสายค่ายกล ส่วนศิษย์พี่สามหนิงเหวินเล่อเป็นผู้บำเพ็ญสายหลอมอุปกรณ์
ชาติก่อน กู้หนานเยียนแวะมายอดเขาหลิงเป่าเป็นครั้งคราวเพราะเรื่องปรุงโอสถ เลยพอจำคนเหล่านี้ได้อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้สนิทกันนัก
ทั้งสองคนมาถึงที่พักของมหาปราชญ์จวิ้นเหยาอย่างรวดเร็ว
ในลาน มหาปราชญ์จวิ้นเหยานั่งอย่างสง่างามอยู่บนขั้นบันได มีชายหนุ่มหน้าตาดีท่าทางกระฉับกระเฉงยืนอยู่ข้าง ๆ ส่วนด้านล่างมีคนยืนรอเรียงกันเป็นแถวอย่างนอบน้อม
ทันทีที่กู้หนานเยียนเดินเข้าไป มหาปราชญ์จวิ้นเหยาก็เรียกนาง “หนานเยียน มานี่สิ”
นางรีบวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปยืนตรงหน้ามหาปราชญ์จวิ้นเหยาอย่างว่าง่าย
มหาปราชญ์จวิ้นเหยามองนางอย่างอ่อนโยน ก่อนจะโบกมือ
ชุดน้ำชาพลันปรากฏขึ้นกลางอากาศ กลิ่นหอมลอยมาแตะจมูก