เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ต่อไปเจอข้าก็เดินอ้อมไป
มหาปราชญ์หยางฮุยฟังแล้วแทบกระอักเลือด เขารีบเถียงออกมาโดยไม่ทันคิด “ศิษย์พี่ชาย ข้าเคยทำให้นางน้อยใจเสียใจตั้งแต่เมื่อไร?”
เจ้าสำนักหมิงต๋าลูบเคราพลางพูดด้วยรอยยิ้ม “ศิษย์น้องเอ๋ย มีแต่เจ้าเท่านั้นแหละที่ไม่คิดเช่นนั้น นอกจากพวกเจ้าที่นี่แล้ว คนทั้งสำนักต่างก็คิดว่าหนานเยียนอยู่ที่ยอดเขาปี้อวิ๋นของเจ้าแล้วต้องทนเสียใจมามากเหลือเกิน”
พอได้ยินเจ้าสำนักหมิงต๋าพูดเช่นนั้น ฉินโม่โจวก็อดแก้ต่างไม่ได้ “ท่านเจ้าสำนัก พวกเราทุกคนบนยอดเขาปี้อวิ๋นเคารพรักและดูแลศิษย์พี่หญิงมาตลอด เคยทำให้นางน้อยใจเสียใจเสียที่ไหน?”
เจ้าสำนักหมิงต๋าหัวเราะ แต่ไม่ได้ตอบอะไร
ด้วยฐานะของเขา ถ้าพูดถึงยอดเขาปี้อวิ๋นในทางเสียหายมากเกินไป คนอื่นอาจมองว่าเจ้าสำนักอย่างเขาไม่เป็นกลาง