กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 456 ยัยหนูคนนั้น ดูเหมือนจะพิเศษสักหน่อย
“เพราะว่าเหยาเหยาโตแล้ว ก็ต้องปกป้องพี่ชายด้วย!”
ยามเย็นต้นฤดูหนาว สายลมพัดพาความหนาวเล็กน้อย
แต่ประโยคของฉู่เหยาที่แฝงความไร้เดียงสาแต่หนักแน่นอย่างเหลือเชื่อนี้ กลับเหมือนกระแสน้ำอุ่นที่พุ่งเข้าสู่ใจของทุกคนในที่นั้นในพริบตา
เธอเงยหน้าขาวซีดเล็กน้อยนั้นขึ้น
ในดวงตาโตไม่มีร่องรอยการถอยหนีแม้แต่น้อย
“พี่ชายออกไปจัดการคนเลวข้างนอก ต้องเหนื่อยมากแน่ ๆ”
“พอเหยาเหยาเรียนต่อสู้เก่งแล้ว ต่อไปก็จะช่วยพี่ชายจัดการคนเลวด้วย”
“คนพวกนั้นที่คิดรังแกพี่ชาย เหยาเหยาจะไล่พวกเขาออกไปให้หมด!”
ยัยหนูน้อยกำหมัดแน่น แล้วเหวี่ยงออกไปอย่างแรงหนึ่งครั้ง