เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 425 ดอกเตอร์ ห้องทดลองของนายฉันขอรับไว้แล้ว
อากาศยังอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและกลิ่นไหม้เกรียมที่ชวนให้คลื่นไส้
กลิ่นที่ผสมกันระหว่างโปรตีนถูกเผาไหม้กับโลหะหลอมละลายนั้น แม้แต่หมาป่าโลภที่ผ่านศึกมานับครั้งไม่ถ้วนก็อดขมวดจมูกไม่ได้ ต้องใช้มือพัดไปมาอยู่ตรงหน้า
“ซวยชะมัด”
หมาป่าโลภถ่มน้ำลายมองไปที่ของเหลวเละ ๆ สีแดงสลับขาวเป็นหย่อม ๆ บนพื้น
“เมื่อกี้ยังคุยโวอวดเบ่งเรียกตัวเองว่าเทพกันทีละคน สุดท้ายก็ตายง่ายกว่าประทัดซะอีก”
“ศพยังไม่ครบสภาพเลยด้วยซ้ำ จะหาโครงกระดูกทั้งท่อนมาสร้างหลุมฝังศพให้พวกมันยังหาไม่ได้”
พั่วจวินยังมีสีหน้าซีดเผือดอยู่บ้าง แรงกดทับจากแรงโน้มถ่วงเมื่อครู่ทำให้อวัยวะภายในของเขากระเทือนไปบ้าง ตอนนี้เขากำลังใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนหนึ่งเช็ดฝุ่นบนแว่นตา
“นี่คือกระบวนการทำลายข้อมูลแบบมาตรฐาน”
“ถึงเทคโนโลยีของสวนเอเดนจะล้ำหน้า แต่ส่วนใหญ่ก็มีมาตรการรักษาความลับสุดโต่งแบบนี้ทั้งนั้น”