เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 422 ใส่ชุดรัดรูปแล้วเป็นซูเปอร์ฮีโร่หรือไง?
อากาศเงียบสงัดจนชวนรู้สึกผิดปกติ
แม้จะอยู่ใต้ดินลึกหนึ่งพันเมตรแห่งนี้ แม้รอบกายจะเต็มไปด้วยเครื่องจักรขนาดยักษ์ที่ยังส่งเสียงคำราม แต่ในวินาทีที่เซียวเฉินเอ่ยประโยค “เศษสวะที่ฉันเล่นจนเบื่อแล้ว” ออกมา โลกทั้งใบก็ราวกับถูกกดปุ่มปิดเสียง
หมายเลขศูนย์ที่ยืนอยู่หน้าสุด ใบหน้าที่ถูกหน้ากากสีเงินเหลวปกคลุมมองไม่ออกถึงอารมณ์ แต่ในดวงตาเทียมอิเล็กทรอนิกส์สีน้ำเงินเข้มคู่นั้น แสงที่เคยนิ่งสงบกลับวูบวาบขึ้นมาหลายครั้งอย่างรุนแรง
นั่นคือความตะลึงงันอย่างสุดขีด ผสมกับความโกรธเกรี้ยวหลังถูกเหยียดหยาม
“เศษสวะ?”
เสียงของหมายเลขศูนย์แหลมสูงขึ้น ราวกับแผ่นเหล็กขึ้นสนิมสองแผ่นขูดเสียดสีกัน
“แก... เมื่อกี้พูดว่าอะไร?”
“อะไร ยังต้องให้ฉันพูดซ้ำอีกครั้งหรือไง?”
เซียวเฉินส่ายหน้าอย่างจนใจ ยื่นนิ้วก้อยออกมาแคะหูอีกข้างอย่างไม่ใส่ใจ ราวกับมองคนโง่แล้วพูดกับหมายเลขศูนย์