กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 392 ปากแข็งนักนะไอ้ฝรั่งผี? นั่นเพราะยังไม่เคยลิ้มรสฝีมือฉัน
ลมที่สุสานเขาซีซานพัดพากลิ่นดินอับกับกลิ่นกระดาษเผาที่ยังไม่จางหายไป
เสียงอึกทึกคึกโครมจางหายไป
พวกตระกูลเย่ รวมถึงเย่เจิ้นเป่ยที่เคยหยิ่งผยองไม่มีใครเทียบ ถูกยัดใส่รถตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษที่เปิดไฟสัญญาณเป็นแถว ๆ ราวกับปลาซาร์ดีนในกระป๋อง
ลานบวงสรวงบรรพชนที่เมื่อครู่ยังเสียงจอแจ ตอนนี้ว่างเปล่า เหลือเพียงความเละเทะเต็มพื้น
กับกรงเหล็กใหญ่ที่ลูกกรงถูกงอจนบิดเบี้ยว
และชาร์ลส์ วิลเลียม ที่นอนแผ่อยู่บนพื้นราวกับสุนัขตาย
เซียวเฉินไม่รีบไป
เขาส่งสายตาให้พั่วจวิน
พั่วจวินเข้าใจทันที คว้าผมทองยุ่งเหยิงของชาร์ลส์ไว้ราวกับลากหมูตาย แล้วลากเขาเข้าไปในห้องเฝ้าศพข้างสุสานโดยตรง