เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 388 ในเมื่อจะเล่นละคร ก็ต้องตั้งเวทีใหญ่
คฤหาสน์เก่าตระกูลเย่ โถงประชุม
บรรยากาศที่เคยอึดอัดกดดัน เพราะการโจมตีทางความคิดเห็นบนเครือข่ายที่ถาโถมราวกับคลื่นยักษ์นั้น ได้สลายหายไปจนหมดสิ้น
สิ่งที่เข้ามาแทนคือความตื่นเต้นฮึกเหิมของชัยชนะครั้งใหญ่ที่ใกล้จะมาถึง หรือจะพูดให้ถึงที่สุดก็คือความสนุกสนานเมามัน
บนจอขนาดใหญ่ กำลังฉายภาพจากสถานีข่าวต่าง ๆ วนไปมา
ในภาพมีแต่ฝูงชนที่โกรธเกรี้ยวกำลังเผารูปของเซียวเฉิน มีแต่บรรดา “ผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการ” ที่กล่าวโทษอย่างเจ็บปวดว่า “สังคมสมัยใหม่กำลังเสื่อมศีลธรรม”
ทุกความคิดเห็นชั่วร้าย ทุกคำสาปแช่ง ล้วนเหมือนเข็มกระตุ้นหัวใจที่แทงเข้าไปในหัวใจดวงที่เคยหวาดหวั่นของเย่เจิ้นเป่ย
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”
เย่เจิ้นเป่ยมองจอแล้วอดหัวเราะลั่นไม่ได้ หัวเราะจนหนวดเครายังสั่น
บนใบหน้าแก่ ๆ ที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของเขา มีสีแดงก่ำผิดปกติผุดขึ้นมา จะเหลือเค้าความซบเซาตอนที่อาเจียนเป็นเลือดก่อนหน้านี้แม้เพียงเสี้ยวไหน