เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 385 หมายจับนี้ เอากลับไปเช็ดก้นเถอะ
ขบวนรถหงฉี L9 สีดำเพิ่งจะเคลื่อนตัวออก เสียงคำรามของเครื่องยนต์ทุ้มต่ำและเปี่ยมพลัง ราวกับสัตว์ร้ายที่พร้อมจะพุ่งทะยาน
ล้อรถบดผ่านพื้นซีเมนต์ของลานจอดเฮลิคอปเตอร์ ก่อให้เกิดฝุ่นละอองเล็ก ๆ
ขณะที่ขบวนรถกำลังจะแล่นออกจากวงล้อม รถหงฉี L9 คันนำก็หยุดลงอย่างกะทันหันโดยไม่มีสัญญาณใด ๆ
หน้าต่างรถกันกระสุนที่เดิมปิดสนิทของเบาะหลัง ค่อย ๆ เลื่อนลงมาครึ่งหนึ่ง
แม้เพียงเผยให้เห็นดวงตาคู่นิ่งเฉย แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น หลิวเปียวที่คุกเข่าอยู่กับพื้นรู้สึกราวกับถูกนกล่าเหยื่อที่อันตรายถึงขีดสุดล็อกเป้า หัวใจที่เพิ่งสงบลงเล็กน้อยก็กระเด็นไปถึงลำคออีกครั้ง
“อย่า…อย่าฆ่าผม! ผมคุกเข่าแล้ว! ผมทำตามที่ท่านสั่งหมดแล้ว!”
หลิวเปียวตัวสั่นเทา เอาหัวกดแนบกับพื้นซีเมนต์เย็นเฉียบ ไม่กล้าเงยหน้าขึ้นด้วยซ้ำ กลัวว่ายมราชเดินดินจะเปลี่ยนใจกะทันหันแล้วยิงมันจนตาย
มือเรียวยาวข้างหนึ่งยื่นออกมาจากหน้าต่างรถ
ปลายนิ้วคีบกระดาษแผ่นหนึ่งที่ยับยู่ยี่