เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 381 เป็นหมาของตระกูลเย่จิงตู คือที่พึ่งของแกหรือ
ซูหาง เถาฮวาอู้
ท่ามกลางซากกำแพงที่พังทลายและเศษอิฐที่แตกหัก เปลวไฟยังคงลุกลามต่อไป เสียงไม้แตกหักดังเปรี๊ยะ ๆ ราวกับเสียงแตรซวอหน่าที่บรรเลงขึ้นในพิธีล่มสลายของตระกูลมหาเศรษฐีครั้งนี้
ฝ่ามืออันหนักหน่วงหลายฉบับของจ้าวซื่อเจี๋ย ไม่เพียงตบฟันของจางเจี้ยนกั๋วให้กระเด็นออกมา ยังตบความกล้าของเจ้าหน้าที่รักษาความสงบซูหางทุกคนที่อยู่ในที่เกิดเหตุให้แตกสลายไปด้วย
ผู้บัญชาการเก้าดาว
คำนี้ราวกับภูเขาใหญ่ลูกหนึ่ง กดทับทุกคนจนหายใจไม่ออก
จางเจี้ยนกั๋วนอนคว่ำอยู่กับพื้น ใบหน้าครึ่งหนึ่งบวมเป่งราวกับซาลาเปาสีม่วง ในปากมีฟองเลือดไหลออกมาไม่หยุด
ความเหี้ยมที่เขาเพิ่งมีเมื่อครู่ ซึ่งคิดจะ “ยิงเซียวเฉินให้ตายคาที่” ตอนนี้กลับกลายเป็นความหนาวเหน็บเสียดกระดูกไปหมดสิ้น
แต่ท่ามกลางความเงียบราวกับความตายนี้ คุณนายหงที่หดตัวอยู่ด้านหลังกลับหัวเราะขึ้นมากะทันหัน
“ฮ่า ๆ ... ฮ่า ๆ ๆ!”