เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 372 โทรไปสิ ฉันจะให้แกตายอย่างกระจ่าง
ลม หยุดลงแล้ว
ภายในศาลาริมน้ำในเรือนชั้นในของเถาฮวาอู้ ยามนี้เงียบสงัดจนชวนให้รู้สึกผิดปกติ
อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดจัดจ้าน ผสมกับกลิ่นคาวของโคลนตมในสระบัว และกลิ่นแป้งหอมที่ฟุ้งไม่จางหายมานาน ผสมกันจนเป็นกลิ่นชวนอาเจียน
คุณนายหงนั่งอยู่บนม้านั่งหิน ถึงจะยังคงรักษาท่าทางสง่างามแบบเดิมไว้ แต่พัดกลมที่กำไว้แน่นในมือก็บิดเบี้ยวไปเล็กน้อยเพราะออกแรงมากเกินไป
ข้อนิ้วของนางซีดขาว เล็บที่ตัดแต่งอย่างประณีตถึงกับกดจมเข้าไปในเนื้อ
ตรงหน้าของนาง ชายหนุ่มที่สวมเสื้อคลุมกันลมสีดำกำลังโยนกระดาษทิชชูเปื้อนเลือดลงไปในสระอย่างไม่ใส่ใจ
ท่าทีไม่ใส่ใจนั้น ราวกับว่าเมื่อครู่เขาไม่ได้ฆ่ายอดฝีมือที่สะเทือนยุทธภพทั้งกลุ่ม แต่เพียงตบแมลงวันที่น่ารำคาญตายไปไม่กี่ตัว
“ทำไมไม่พูดแล้วล่ะ?”
เซียวเฉินหันตัวกลับ สายตาตกลงบนใบหน้าซีดเผือดของคุณนายหง