กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 359 ขอความเมตตา? ขอโทษด้วย ในพจนานุกรมของฉันไม่มีสองคำนี้
หมอตู เมืองที่ไม่เคยหลับใต้ไข่มุกตะวันออก
ที่นี่คือเตาหลอมแห่งตัณหา ลานสังหารของทุน ทุกวินาทีมีความมั่งคั่งมหาศาลไหลเวียน ทุกนาทีมีคนร่วงลงจากยอดเมฆ และมีคนก้าวขึ้นสู่ฟ้าในก้าวเดียว
ขณะเครื่องบินส่วนตัวของเซียวเฉินลงจอดที่สนามบินหงเฉียว ท้องฟ้ากำลังโปรยฝนปรอย ๆ ลงมา
สายฝนชะล้างแสงนีออนของเมืองนี้ ทำให้พื้นดินสะท้อนสีสันแปลกประหลาดวาววับ
“เจ้าโถง ฝนตกแบบนี้ ช่างมืดครึ้มจริง ๆ”
พั่วจวินกางร่มดำคันหนึ่งขึ้นบังเหนือศีรษะเซียวเฉิน สายตาระแวดระวังกวาดมองไปรอบ ๆ
“มืดครึ้ม?”
เซียวเฉินสูดลมหายใจลึก อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นดินชื้น และกลิ่นฟุ้งหรูหราที่มีเฉพาะในหมอตู ซึ่งผสมทั้งน้ำหอมและไอเสีย
“นี่คือความสงบก่อนพายุใหญ่”