เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 350 สิ่งที่เรียกกันว่างานศิลป์ ที่แท้ก็คือของปลอม
ราตรีมืดดำดั่งหมึก ไฟส่องสว่างไม่กี่ดวงเหนือสถานที่ก่อสร้างสาดแสงตัดพื้นที่ผืนนี้ให้เต็มไปด้วยเงาแปลกประหลาด
ไกอินนั่งอยู่ที่ประตูห้องโดยสารของเฮลิคอปเตอร์ มือถือแก้วไวน์แดง มองลงเบื้องล่างจากเบื้องสูง
ในสายตาของเขา นี่ไม่ใช่แค่การจู่โจมฉับพลันครั้งหนึ่ง หากแต่เหมือนเกมแมวจับหนูเสียมากกว่า
“กองกำลังพิฆาต” ที่สวมเกราะโครงร่างภายนอกเหล่านั้น คือไพ่ตายที่เขาขอมาจากสำนักงานใหญ่สวนเอเดน ทหารทุกนายผ่านการดัดแปลงพันธุกรรมอันโหดร้าย มีพละกำลังมหาศาล ไร้ความรู้สึกเจ็บปวด เมื่อรวมกับเกราะโลหะผสมที่ต้านทานการยิงกราดของปืนกลหนักได้ ก็เป็นดั่งรถปราบดินในสนามรบ
“เซียวเฉิน จงลิ้มรสความสิ้นหวังนี้ให้เต็มที่”
ไกอินจิบไวน์แดงหนึ่งอึก มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มโหดเหี้ยม
ทว่าวินาทีต่อมา รอยยิ้มของเขาก็แข็งค้างอยู่บนใบหน้า
เพราะเขาเห็นว่า สนามรบที่ควรจะเป็นการสังหารฝ่ายเดียว บัดนี้กลับปรากฏภาพอันพิลึกพิลั่นขึ้น
สองเงาร่างราวกับมีดปลายแหลมสองเล่ม ทิ่มแทงเข้าไปในกระแสเหล็กกล้านั้นอย่างรุนแรง