กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 234 ไอ้โง่ แกเป็นเพียงหมากตัวหนึ่ง
เซียวเฉินลุกขึ้นยืน
ท่าทีของเขาช้ามาก ไม่มีแม้เสียงลมสักนิด
เสียงอึกทึกและการต่อสู้รอบกาย ดูราวกับไม่เกี่ยวข้องกับเขาเลย
เสียงคำรามของหมาป่าโลภ เสียงร้องโหยหวนของจอมเวทเสื้อดำ เสียงอัศวินวิหารศักดิ์สิทธิ์ล้มลงกับพื้นดังทึบ เสียงบิชอปลอเรนโซไอเป็นเลือด เสียงเฒ่าเดอลากูร์หอบหายใจด้วยความตกตะลึง...
เสียงทั้งหมด ล้วนกลายเป็นเสียงประกอบฉากขณะเขาลุกขึ้นยืน
เขาลืมตาขึ้น สายตาสงบนิ่งราวกับบ่อน้ำโบราณ ไร้ระลอกคลื่น
เขาก้าวเดินไปข้างหน้า
ก้าวหนึ่ง สองก้าว
เขาเดินผ่านเปลวเทียนที่ยังสั่นไหว เดินผ่านองครักษ์ที่ตื่นตระหนก เดินผ่านอัศวินวิหารศักดิ์สิทธิ์ที่นอนอยู่บนพื้นจนไม่อาจรู้เป็นตาย