Chapter 0230

ตอนที่ 230 ของสิ่งนี้ บริสุทธิ์กว่าที่ฉันคิดไว้เสียอีก

ในภาพของผลึกสังเกตการณ์ ธารพลังงานยังคงไหลหลั่งไม่ขาดสาย

หมอกสีดำดุจสายน้ำร้อยสายที่ไหลรวมสู่ทะเล มุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของเซียวเฉิน

ร่างกายของเขายืนอยู่กับที่ ไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย

สีหน้าของเขาเรียบสงบ ไม่มีร่องรอยความเจ็บปวดแม้เพียงเสี้ยว

เวลาในห้องลับแห่งนี้ไร้ความหมาย

ไม่รู้ว่าผ่านไปหนึ่งวินาที หรือหนึ่งนาที

เมื่อหมอกสีดำเส้นสุดท้ายถูกวังวนเล็ก ๆ นั้นกลืนกิน

ถ้ำใต้ดินทั้งถ้ำก็สว่างโล่งขึ้นในบัดดล

หัวใจแห่งชีวิต ผลึกสีเลือดขนาดมหึมาก้อนนั้น ในที่สุดก็เผยโฉมที่แท้จริงออกมา