Chapter 0206

ตอนที่ 206 ไปบอกผู้อาวุโสใหญ่ของพวกคุณว่า ฉันมาแล้ว

รูม่านตาของลีอองหดแคบลงถึงขีดสุด

เขาได้แต่มองดูกระบี่เล่มนั้นที่ตนเทพละกำลังทั้งร่างและเกียรติยศอัศวินลงไป ถูกฝ่ามือหนึ่งบีบไว้อย่างง่ายดาย

ดาบกางเขนเล่มนั้นที่ช่างหลวงชั้นเลิศแห่งโถงศักดิ์สิทธิ์หลอมสร้างขึ้นจากโลหะผสมพิเศษ บัดนี้ราวกับของเล่นเปราะบางชิ้นหนึ่ง

ฝ่ามือของหมาป่าโลภราวกับคีมเหล็ก ไม่ว่าลีอองจะออกแรงเพียงใด คมดาบก็ไม่อาจรุกคืบได้แม้แต่น้อย และไม่อาจดึงกลับคืน

“แรงแค่นี้ ก็คิดจะทำร้ายคุณชายงั้นหรือ”

เสียงของหมาป่าโลภเต็มไปด้วยการเยาะเย้ย สายตาที่เขามองลีอองราวกับกำลังมองตัวตลกกระโดดโลดเต้น

ใบหน้าของลีอองกลายเป็นสีแดงคล้ำดุจตับหมู ความอัปยศและความหวาดกลัวถักทออยู่ในใจ จนสมองของเขาแทบหยุดคิด

เขาปล่อยสองหัตถ์ที่กำดาบไว้ ร่างกายเพราะหมดแรงจึงเซถอยหลังไปสองก้าว