กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 187 แท้จริงแล้ว เธอก็กลัวตายเหมือนกัน
ความเจ็บปวดที่แล่นเสียดถึงกระดูก ส่งมาจากข้อมือที่ถูกบดขยี้
เจ้าแห่งภูตผีส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างอดกลั้น ใบหน้าที่ซีดขาวและงดงามนั้นบิดเบี้ยวไปด้วยความเจ็บปวดถึงขีดสุด เหงื่อเย็นซึมอาบไรผมของมันในพริบตา
เท้าของเซียวเฉินราวกับภูเขาใหญ่ที่ไม่อาจสั่นคลอน กดลงอย่างช้า ๆ และมั่นคง
เขาไม่ได้กระทืบให้ขาดในทีเดียว แต่กำลังเพลิดเพลินไปกับกระบวนการนี้
เพลิดเพลินกับเสียงคร่ำครวญของศัตรูใต้ฝ่าเท้า ที่กระดูกแตกเป็นชิ้น ๆ ทีละนิด
“นาย...ฆ่าฉัน...”
เจ้าแห่งภูตผีบีบคำออกมาจากซอกฟัน เสียงสั่นสะท้านอย่างรุนแรงเพราะความเจ็บปวด
“ฆ่าฉัน...ถ้ามีฝีมือ...ก็ให้ฉันตายอย่างสบายสักที...”