Chapter 0140

ตอนที่ 140 พบหมาป่าเดียวดายแล้ว แต่…

“เทพ”

ตัวอักษรนั้นสลักลึกมาก

เกือบจะทะลุผ่านผนังทั้งบาน

ลองจินตนาการดูว่า คนที่สลักตัวอักษรนี้ ในตอนนั้นใช้แรงมากเพียงใด และในใจของเขามีความเด็ดเดี่ยวและคำเตือนที่หนักแน่นเพียงใด

ดวงตาของเซียวเฉินในเสี้ยวนั้นหดเล็กลงเป็นรูปปลายเข็มที่อันตรายที่สุด

แสงเย็นยะเยือกบนหน้าจอโทรศัพท์ส่องกระทบใบหน้าของเขา ทำให้สีหน้าที่เดิมทีสงบนิ่งถูกปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งอีกชั้นหนึ่ง

กลิ่นอายรอบกายเขากลับเย็นยะเยือกอีกครั้ง

นั่นเป็นความเย็นที่ลึกกว่าและกดดันกว่าตอนเผชิญหน้ากับมือผีก่อนหน้านี้

ถ้าความเย็นก่อนหน้านี้คือลมหนาวก่อนพายุหิมะถล่ม ความเย็นในตอนนี้ก็คือห้วงสมุทรลึกใต้หมื่นเมตรที่ไม่เคยเห็นแสงตะวัน