Chapter 0112

ตอนที่ 112 สามถ้วยชาของท่านผู้เฒ่า

เป็นอย่างไรบ้าง?

เขาอยากจะย้อนถาม

คุณไล่ผมออกจากบ้าน ตัดแหล่งรายได้ทั้งหมดของผม ใช้เส้นสายทำให้ผมหางานที่มีศักดิ์ศรีไม่ได้สักงาน ทำให้ผมต้องทนสายตาดูแคลนและความอัปยศอดสูจนหมดในจิงตู ตอนนี้คุณกลับถามว่าผมเป็นอย่างไรบ้าง?

ริมฝีปากของเขาเผยอขึ้นเล็กน้อย แต่กลับพูดออกมาไม่ได้แม้แต่คำเดียว

เขาเห็นใบหน้าไร้อารมณ์ของท่านพ่อ คำถามและการเคียดแค้นทั้งหมดจึงติดอยู่ในลำคอ กลายเป็นความเจ็บปวดที่ลึกยิ่งกว่าเดิม

เขาก้มศีรษะลง เสียงที่อึดอัดถูกบีบออกมาจากทรวงอก

“ก็พอไหว”

ใบหน้าของเซียวเจิ้นกั๋วยังคงไม่มีริ้วรอยสะเทือนอารมณ์ใด ๆ

สายตาของเขาเปลี่ยนไปยังซูหว่านอีกครั้ง