กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 93 บาดแผลบางอย่าง ต้องใช้ยาที่ชื่อว่าความจริง
ทันทีที่จางจี้หมินเอ่ยจบ อากาศในห้องชาก็แข็งค้างชั่วขณะ
มีเพียงน้ำชาในกาเท่านั้นที่ยังคงพวยพุ่งไอขาว
เย่เฉินวางถ้วยชาในมือลง
ถ้วยกระทบผิวโต๊ะ เกิดเสียงเบา ๆ หนึ่งครั้ง
เขาไม่ได้ยอมรับ และไม่ได้ปฏิเสธ
เขาเงยตาขึ้นมองชายชราที่เคราและผมขาวโพลนผู้นี้ แววตาเต็มไปด้วยการหยั่งเชิง
“หมอเทวดาจาง”
เสียงของเขาเรียบสงบ
“ท่านเดาอะไรได้”