กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 84 เจ้าของหอชาโทรศัพท์กลางดึก เพื่อมาโขกศีรษะขอโทษ
ภายในโรงน้ำชาวั่งกุยเงียบสนิทราวกับความตาย
พนักงานเลิกงานไปนานแล้ว ประตูไม้หนาเตอะก็ถูกล็อกไว้
มีเพียงโคมไฟหลังเคาน์เตอร์ที่ยังสว่างอยู่
เจ้าของร้านหลี่ซื่อหมิงยังไม่กลับบ้าน
เขานั่งอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือตัวที่ใช้มานานยี่สิบปี ตรงหน้าวางชุดชาดินม่วงไว้
แต่เขาไม่ได้ชงชา เพียงแค่นั่งสูบบุหรี่
ที่เขี่ยบุหรี่คริสตัลเต็มไปด้วยก้นบุหรี่
เขารู้สึกถึงความไม่สบายใจอย่างรุนแรงที่ไม่เคยมีมาก่อนตลอดหลายปีที่ทำงานในวงการนี้
เขามองนาฬิกาแขวนบนผนังครั้งหนึ่ง เข็มชั่วโมงเลยเที่ยงคืนไปแล้ว