Chapter 0072

ตอนที่ 72 เด็กคนนั้นที่โน่น...สบายดีไหม

จิงตู เขตตะวันตก ตรอกต้นห้วยโบราณ

อาคารที่พักอาศัยสองข้างตรอกมีผิวผนังลอกหลุด เผยให้เห็นเนื้ออิฐสีแดงเข้มด้านใน ซี่กรงเหล็กบนระเบียงขึ้นสนิมเป็นจุด ๆ

อาคารหลังหนึ่งบริเวณชั้นสอง มีหน้าต่างบานหนึ่งปิดสนิทมาตลอดทั้งปี

ภายในห้องหลังหน้าต่างนั้น กลิ่นยาจีนตลบอบอวลไปทั่ว ผสมกับกลิ่นอายอับชื้นของไม้เก่าที่ขึ้นรา

ซูหว่านนั่งอยู่บนเก้าอี้หวายเก่าข้างหน้าต่าง ไม่ไหวติง

นางมีผ้าห่มผืนหนึ่งที่ซักจนซีดขาวคลุมร่างกายอยู่ ร่างกายผอมซูบจนดูราวกับจะจมลงไปในเก้าอี้

สายตาของนางไม่มีจุดโฟกัส เพียงมองออกไปนอกหน้าต่างอย่างว่างเปล่า ยังท้องฟ้าสีหม่นหมองผืนนั้น

เวลาสำหรับนางดูเหมือนจะไม่มีความหมายอีกต่อไป