Chapter 0062

ตอนที่ 62 เธออาละวาดพอหรือยัง

อากาศในโถงโรงพยาบาลขุ่นมัว

หลิวเหมยถูกองครักษ์สองคนลากขึ้นจากพื้นเย็นเฉียบอย่างหยาบกร้าน

ร่างกายของเธอแข็งทื่อ แขนขาทั้งสี่ไม่ยอมเชื่อฟัง ได้แต่ปล่อยให้พวกเขาพยุงแขนทั้งสองข้างไว้ ราวกับลากร่างเปล่าไร้ดวงจิตวิญญาณ

เล็บมือขูดบนแผ่นกระเบื้องมันวาวเกิดเสียงแหลมบาดหู ก่อนจะถูกความวุ่นวายในโถงกลบหายไปอย่างรวดเร็ว

เสียงร่ำไห้ของเธอเปลี่ยนเป็นสะอื้นเป็นช่วง ๆ แรงดิ้นรนก็หมดลงจนสิ้น

ผู้คนเริ่มล้อมเข้ามามากขึ้นเรื่อย ๆ

สายตาแปลกใจ สายตาดูหมิ่น สายตาสมน้ำหน้าซ้ำเติม ราวกับเข็มมองไม่เห็นนับไม่ถ้วน ทิ่มแทงลงบนตัวหลิวเหมย

แต่ก่อนเธอเคยสนุกที่สุดที่ได้เป็นจุดสนใจของผู้คน แต่ไม่ใช่ในลักษณะนี้

“ดูนั่นสิ นั่นไม่ใช่คุณนายของรองผู้อำนวยการเย่หรือ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้”