Chapter 0039

ตอนที่ 39 ยินดีด้วย บริษัทของคุณตอนนี้เป็นของฉันแล้ว

แสงสุดท้ายของดวงอาทิตย์ยามเย็นย้อมท้องฟ้าให้เป็นสีส้มแดง

หลินเสวี่ยคุกเข่าอยู่หน้าประตูโรงแรมจวินเยวี่ยมาสิบชั่วโมงเต็ม ๆ แล้ว

จากรุ่งเช้าจนถึงพลบค่ำ

หัวเข่าของเธอชาไปนานแล้ว ราวกับเป็นก้อนหินสองก้อนที่ไม่ใช่ของเธอ

ริมฝีปากของเธอแตกเป็นแผล สายตาพร่ามืดเป็นระยะ ท้องว่างเปล่า ไม่มีแรงแม้แต่จะพลิกตัว

ฝูงชนที่ยืนมุงดูเปลี่ยนไปแล้วหลายระลอก

จากความตื่นเต้นและอยากรู้อยากเห็นในตอนแรก มาจนถึงความชาเฉยและเบื่อหน่ายในตอนนี้

หลายคนเริ่มแยกย้ายกันไปแล้ว

เหลือเพียงผู้สื่อข่าวสื่อมวลชนที่ดื้อรั้นที่สุดบางคน กับพวกคนว่างงานที่ไม่มีอะไรทำอีกไม่กี่คนที่ยังยืนทนอยู่