Chapter 0035

ตอนที่ 35 ฉันไม่เชื่อ เขาไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก

ธนบัตรสีแดง กระจัดกระจายอยู่รอบ ๆ หลินเสวี่ย

ราวกับแอ่งเลือดที่แห้งกรัง

ร่างของหลิวเหมยหายลับไปหลังประตูเหล็ก ประตูถูกกระแทกปิดดัง ‘ปัง’

หลินเสวี่ยคุกเข่าอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อน

ลมพัดผ่าน ธนบัตรใบละร้อยหยวนใบหนึ่งไถลลงจากแก้มของนาง ลอยไปตกในพงหญ้าข้าง ๆ

นางไม่ได้ก้มลงไปเก็บ

ดวงตาของนางจ้องมองกระเบื้องปูพื้นอันเย็นเยียบเบื้องหน้าอย่างว่างเปล่า

ทุกประโยค ทุกตัวอักษรที่หลิวเหมยพูด ต่างดังก้องซ้ำไปซ้ำมาในหัวของนางราวกับคำสาป

“ผลกรรม”