กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ติงลี่
ตอนที่ 22 อยากพบฉัน? พวกคุณคู่ควรหรือไง
รถยนต์ซีดานราชการสีดำคันหนึ่งแล่นเร็วไปตามถนนยามดึก
นอกรถ ไฟนีออนของเมืองเจียงเฉิงถอยหลังอย่างรวดเร็ว ยืดเป็นแสงเงาลาง ๆ ทอดเป็นดวง ๆ ลงบนใบหน้าสองใบที่ไร้สีเลือดภายในรถ
เย่เจี้ยนกั๋วกำพวงมาลัยไว้ นิ้วมือเพราะออกแรงมาก ข้อนิ้วจึงซีดขาว
เขามองตรงไปข้างหน้า เส้นกรามเกร็งแน่น ไม่เอ่ยสักคำ
บรรยากาศในรถอึดอัดกดทับจนแทบหายใจไม่ออก
หลิวเหมยนั่งอยู่บนที่นั่งข้างคนขับ ตัวงอขดเป็นก้อน
เธอไม่ร้องไห้อีกแล้ว เพียงใช้มือกำเข็มขัดนิรภัยไว้แน่น แววตาว่างเปล่ามองออกไปนอกหน้าต่าง ราวกับหุ่นเชิดที่สูญเสียดวงจิตวิญญาณ
การเดินทางสิบกว่านาที รู้สึกยาวนานราวกับศตวรรษหนึ่ง
อาคารโรงแรมจวินเยวี่ยที่โอ่อ่าสุกสกาวนั้น ในที่สุดก็ปรากฏขึ้นในสายตา