กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ความเร็วของผู้ที่มักมาสายถือเป็นเรื่องสามัญสำนึก
“ไม่นึกเลยว่ายมทูตที่แข็งแกร่งที่สุดในโซลโซไซตี้จะมาสายเหมือนกันนะ……ตาแก่”
อาโอะซากิ ชินเก็ตสึทรุดนั่งลงด้วยอาการสั่นเทา มือทั้งสองข้างยันพื้นไว้ พร้อมเผยรอยยิ้มอย่างผู้ชนะ
เลือดสดๆ ไหลรินจากทั่วร่างลงสู่พื้น วาดออกมาเป็นภาพเขียนที่ตัดกันระหว่างสีดำและสีแดง
เขารู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง กล้ามเนื้อทุกส่วนกำลังสูญเสียเรี่ยวแรง อาการวิงเวียนจากการเสียเลือดมากประดังเข้ามาเป็นระยะจนทำให้รู้สึกง่วงงุน
ทว่าบนใบหน้าที่ซีดเผือดของเขายังคงประดับไว้ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะกล่าวด้วยน้ำเสียงล้อเลียนว่า: