กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 34 ยอมจำนน
เย่เฉิงหยางลืมตาขึ้นก็เห็นอู๋หมิงเวยนั่งยิ้มแย้มอยู่ตรงข้าม “ไอ้หนู ไม่ต้องมองหาหรอก นี่คือวิลล่าแถบชานเมืองของฉัน ด้านหลังเป็นป่าเขาลึกเชียวนะ”
“แกตกลงต้องการจะทำอะไรกันแน่?” เย่เฉิงหยางแสร้งถามด้วยท่าที “หวาดกลัว”
“แกนี่โง่หรือเปล่า? ตอนแรกก็นึกว่าจะปล่อยให้แกได้โชคลาภก้อนโต ใครจะรู้ว่าแกจะไร้ไหวพริบถึงเพียงนี้ แต่ก็ดีเหมือนกัน ฉันจะได้ประหยัดไปได้อีกก้อน หยกนั่นอยู่ที่ไหน?”
“ผมเช่าตู้นิรภัยไว้ที่ธนาคาร หยกเก็บไว้ที่นั่นครับ” เย่เฉิงหยางตอบออกไปอย่างซื่อตรง