เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 26 พื้นที่เสมือนฝึกฝน
ผ่านเรื่องวุ่นวายนี้ไป อู๋ถงอวี่ก็ถูกเย่เฉิงหยางจูงมือพาออกมาจากบาร์ พอสายลมพัดผ่าน ฤทธิ์สุราก็ส่างไปราวหกเจ็ดส่วน นางพลันสะบัดมือเขาออก เขากลับไปมองแวบหนึ่ง เห็นสีหน้าหวาดระแวงของนาง จึงอดหัวเราะออกมาไม่ได้ “ทำไมล่ะ ตกใจเหรอ?”
อู๋ถงอวี่ได้ยินดังนั้นก็ถอยหลังไปอีกหนึ่ง
“เธอคงไม่ได้คิดว่าฉันจะฆ่าคนจริงๆ หรอกนะ?” อู๋ถงอวี่ไม่ตอบคำ แต่สีหน้าบนใบหน้าของนางกลับฟ้องชัดเจนว่าคิดเช่นนั้นจริงๆ
“ยัยบ้า นั่นฉันขู่ต่างหาก!” เย่เฉิงหยางเห็นสีหน้าของนางแล้วพูดไม่ออกเลยทีเดียว
อู๋ถงอวี่ยังคงมีท่าทีเต็มไปด้วยความเคลือบแคลงสงสัย
นี่ทำให้เย่เฉิงหยางนึกกดไลก์ให้ฝีมือการแสดงของตัวเองในใจ ดูท่าสไตล์ความเย็นชาของเขานี่จะมีเสน่ห์ไม่เบาเลยสินะ ฮ่าๆ ทุกคนต่างพากันตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อกันหมดแล้ว