0053

⬢⬢⬢

ตอนที่ 53 สถานการณ์ยังคงวิกฤต

ท้องฟ้ายิ่งมืดมิดลงเรื่อย ๆ อีกทั้งหุบเขาแห่งนี้ยังมีภูมิประเทศที่ค่อนข้างต่ำ ทำให้ผู้คนรู้สึกราวกับอยู่ในที่มืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือของตน

ซูชิงแววตาดุจคบเพลิง เขาพิงหลังกับต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งเพื่อปรับลมหายใจ

อีกทั้งยังเร่งแข่งกับเวลาเพื่อฟื้นฟูอาการบาดเจ็บของตนเอง

โม่เจิ้งถอยกลับไปแล้ว ซูชิงจึงพอจะมีโอกาสได้พักหายใจ แต่ซูชิงยังไม่ลืมว่าประกาศจับเสวียนยังคงอยู่ และยอดฝีมือจำนวนนับไม่ถ้วนจากดินแดนรกร้างบูรพากำลังมุ่งหน้ามาหาเขา

แม้จะไม่รู้ว่าพวกเขาจะไล่ตามเข้ามาถึงในสุสานฝังเทพหรือไม่ แต่ซูชิงก็ยังคงรักษาความระแวดระวังไว้ได้อย่างเพียงพอ

ยิ่งไปกว่านั้น ที่แห่งนี้ยังมีสัตว์อสูรที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมและกลิ่นอายดุร้ายอยู่เต็มไปหมด

“ไม่สามารถดูดซับพลังวิญญาณเพื่อเติมเต็มและฟื้นฟูได้ ทำได้เพียงกินโอสถเท่านั้น”