0003

⬢⬢⬢

ตอนที่ 3 สังหารในกระบวนท่าเดียว!

ซูชิงจ้องมองชายชุดดำโดยไม่รีบร้อนลงมือ ที่แห่งนี้ไร้ผู้คน มายากนักกว่าจะพบคนเป็นสักคน การหยอกล้อคลายเหงาสักหน่อยก็ไม่เลว

ภายใต้หน้ากากของชายชุดดำ สีหน้าขรึมลงเล็กน้อยแล้วกล่าวว่า “คนพิการคนหนึ่ง แทนที่จะคิดหลบซ่อน กลับกล้าปรากฏตัวออกมา ควรจะกล่าวว่าเจ้านับว่ามีความกล้าหาญ หรือว่าฝึกตนจนพิการแล้วแม้แต่สมองก็ยังได้รับบาดเจ็บกันแน่?”

“หลบเจ้าหรือ? ขยะชิ้นหนึ่ง จำเป็นต้องหลบด้วยหรือ”

“ปากดีนัก อีกประเดี๋ยวเจ้าจะรู้เองว่าการนึกเสียใจภายหลังนั้นเป็นอย่างไร”

“แค่เจ้าน่ะหรือ?”

เมื่อได้ยินถ้อยคำที่เต็มไปด้วยการเย้ยหยันและดูแคลนทั้งสองคำนั้น สีหน้าภายใต้หน้ากากของชายชุดดำก็ปรากฏแววโกรธเคือง

“รนหาที่ตาย!”

คลื่นพลังวิญญาณที่เกรี้ยวกราดระลอกหนึ่งพวยพุ่งขึ้น ชายชุดดำพุ่งร่างวูบตรงเข้าหาซูชิงโดยตรง