กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น คนที่ตื่นเร็วที่สุดในตระกูลโจวยังคงเป็นโจวซือหนิง หลังจากเก็บไข่ไก่ซ่อนไว้เรียบร้อยแล้ว จู่ ๆ โจวเย่าเซินก็ออกมาจากห้องเป็นครั้งแรกในรอบหลายวัน
“พ่อ วันนี้ทำไมตื่นเช้าจัง” โจวซือหนิงถามอย่างประหลาดใจ แต่ในใจกำลังลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก โชคดีที่เมื่อครู่นี้เธอมือไม้คล่องแคล่ว ไม่อย่างนั้นคงถูกจับได้คาเล้าไก่ เธอเตือนตัวเองไว้แล้วว่า คราวหน้าถ้าอยากเก็บไข่ไก่ คงต้องตื่นให้เช้ากว่านี้อีก
โจวเย่าเซินเหลือบมองรอยแผลบนแขนของลูกสาวคนโต หลังผ่านไปหนึ่งคืน แขนข้างที่บาดเจ็บของเธอหายบวมแล้ว แต่รอยนั้นยังเด่นชัดจนมองแล้วแสบตา
“อืม พออายุมากแล้วก็นอนไม่ค่อยหลับ” เขาหาข้ออ้างส่ง ๆ ไป