กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
มื้อเย็นวันนั้นนับเป็นค่ำคืนที่สงบสุขที่สุดนับตั้งแต่โจวซือหนิงข้ามมาอยู่ที่นี่ ทุกคนในตระกูลโจวต่างถือชามตะเกียบก้มหน้าก้มตากินอาหารกันอย่างเอาเป็นเอาตาย จึงไม่มีใครพูดจาไร้สาระอะไรอีก
หลังจากทุกคนกินอิ่มดื่มพอแล้ว โจวเย่าเซินในฐานะหัวหน้าครอบครัวก็เอ่ยปาก
“ผัดมันฝรั่งเส้นคลุกผักป่านี่รสชาติไม่เลวเลย ต้ายา ต่อไปถ้ามีเวลาว่างก็ทำเมนูนี้ให้พวกน้องชายกินเยอะ ๆ พวกเขากำลังอยู่ในวัยเจริญเติบโต กินให้มากหน่อยจะได้บำรุงร่างกาย”
“รู้แล้ว” โจวซือหนิงรับคำอย่างว่าง่าย ก่อนลุกขึ้นเก็บโต๊ะ
“พี่สาว ไปตักน้ำมาล้างจานเถอะ เดี๋ยวผมเก็บเอง” โจวจี้กั๋วอยู่ช่วยพี่สาวเก็บโต๊ะ เมื่อครู่นี้ตอนกินข้าว เขาเห็นพี่สาวแย่งกับข้าวไม่ทันเอาแต่ก้มหน้าก้มตาแทะมันเทศ