กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“จี้กั๋ว ครั้งนี้ต้องขอบใจนายอีกแล้ว เอ้า นี่เงินตามที่เราตกลงกันไว้” เถี่ยจู้ยื่นธนบัตรปึกหนึ่งไปตรงหน้าโจวจี้กั๋ว
โจวจี้กั๋วก็ไม่ได้เกรงใจ รับมาแล้วไม่ได้นับด้วยซ้ำ ยัดใส่กระเป๋าทั้งปึกทันที “พวกเราพี่น้องจะเกรงใจกันทำไม อีกอย่าง ถ้าไม่มีนาย ต่อให้ฉันอยากหาเงินก้อนนี้ก็คงไม่ง่ายเหมือนกัน เพราะงั้นต่อไปเราสองคนไม่ต้องพูดจาเกรงใจกันแล้ว”
“ได้ เรื่องไร้สาระพวกนั้นไม่ต้องพูดแล้ว ฉันหวังเถี่ยจู้ยอมรับนายเป็นเพื่อนแน่นอน ไป เที่ยงก็ผ่านไปแล้ว พี่ชายจะพานายไปร้านอาหารรัฐ กินของดี ๆ สักมื้อ” เถี่ยจู้หัวเราะหึ ๆ พลางยื่นมือโอบคอโจวจี้กั๋ว ลากเขาออกเดิน