กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“อ้าว!” โจวซือหนิงชะงักไปเล็กน้อย แต่ก็ได้สติกลับมาอย่างรวดเร็ว จึงขานรับ “ถ้าอย่างนั้น พ่อ ฉันต้องต้มน้ำใหม่ ตอนเที่ยงเราคงต้องกินข้าวช้ากว่าเดิมไม่กี่นาที”
“ไม่เป็นไร พอดีมันเทศร้อนเกินไป พักให้คลายร้อนหน่อยก็ดี จะได้กินง่ายขึ้น” โจวเย่าเซินไม่ได้ใส่ใจ เขาแขวนผ้าขนหนูขึ้น จากนั้นเดินไปนั่งลงบนม้านั่งตัวเล็กประจำของตนตรงหน้าประตูโถงกลางบ้าน ก่อนจะล้วงบุหรี่มวนหนึ่งที่มวนไว้เรียบร้อยแล้วออกจากกระเป๋าและเริ่มสูบ