กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โจวซือหนิงค่อย ๆ กัดกินทีละคำ ลิ้มรสอย่างละเอียดทุกคำ อร่อย อร่อยจริง ๆ เธอไม่ได้กินของอร่อยแบบนี้มานานแค่ไหนแล้วนะ เธอรู้สึกราวกับผ่านมานานชั่วชีวิต
แต่ไม่ว่าจะค่อย ๆ กินแค่ไหน กุ้งตัวใหญ่ก็มีวันที่กินหมด เธอมองหัวกุ้งกับเปลือกกุ้งที่เหลืออยู่ในห่อกระดาษน้ำมัน พลางยังดื่มด่ำกับรสหวานของเนื้อกุ้งไม่หาย
เธอเริ่มตระหนักได้ว่า ยุคสมัยนี้ไม่ใช่ว่าไม่มีของดี เพียงแต่เธอยากจนเกินไป ต่อให้มีของดี เธอก็ซื้อไม่ไหวเช่นกัน ขณะเดียวกันก็เข้าใจหลักการข้อหนึ่ง ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนหรือยุคสมัยใด หากอยากกินดีอยู่ดีและมีชีวิตที่ดี หากไม่มีเงินก็เป็นไปไม่ได้โดยสิ้นเชิง