กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“พี่สาว อารองเอาของบ้านเราไปจริงหรือเปล่า?” โจวจี้ฟู่เอ่ยขึ้นกะทันหัน พลางวกหัวข้อสนทนากลับมา
โจวซือหนิงมองโจวจี้ฟู่ลึก ๆ แวบหนึ่ง จนโจวจี้ฟู่รู้สึกไม่สบายใจและค่อย ๆ เบือนสายตาหนี
“ตอนนั้นอารองบอกให้ฉันเอาผักป่ามาให้เธอหน่อย แต่เดิมวันนี้ฉันก็ขุดมาไม่มากพออยู่แล้ว แค่พอกินในบ้านได้วันเดียว พอเธอยื่นมือใหญ่มาคว้าไป ฉันเห็นว่าแทบไม่เหลือให้ฉันสักกี่ต้น เลยไม่ได้ให้”
“เธอไม่ให้ อารองก็เลยไม่ได้เอาไป?” โจวจี้เฉียงไม่ค่อยเชื่อ อาสะใภ้รองของเขาไม่ใช่คนธรรมดา แม้จะเห็นเธอยิ้มหึ ๆ อยู่ตลอด แต่ของที่เธอหมายตาเอาไว้ แทบไม่มีชิ้นไหนรอดพ้นจากเงื้อมมือของเธอ