กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ถ้าอยากกินก็ไปเก็บเองสิ บนเขาด้านหลังก็มีอยู่ทั่ว” โจวซือหนิงไม่ใช่คนตามใจเด็ก เธอยุ่งจนแทบไม่มีเวลาพักทุกวัน เวลาขึ้นเขาเพียงนิดเดียวก็มีงานต้องทำตั้งมากมาย แทบอยากจะแบ่งร่างออกเป็นแปดส่วนเพื่อใช้งาน แล้วจะเอาเวลาที่ไหนไปทำของว่างให้เจ้าลิงน้อยสองตัวนี้กินกัน อยากกินก็ไม่รู้จักไปเก็บเองหรือไง คิดว่าตัวเองเป็นคุณชายใหญ่กันหมดหรือไง ทุกอย่างต้องให้เธอคอยปรนนิบัติ
“พวกเราไม่ไปหรอก แม่บอกแล้วว่าไม่ให้พวกเราออกไปวิ่งเล่นซนข้างนอก อยากกินอะไรก็ให้พี่ไปเก็บกลับมาให้” โจวจี้เฉียงพูดอย่างมีเหตุผลเต็มที่ เพราะนี่เป็นคำสั่งของแม่ พวกเขาเป็นเด็กผู้ชาย ไม่ต้องทำงานอะไรทั้งนั้น อยากได้อะไรก็แค่ไปขอพี่สาวคนโต เธอมีหน้าที่ดูแลพวกเขาพี่น้องให้สุขสบาย