เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 441 พวกเราเดิมทีเป็นดั่งต้นหญ้าไร้ค่า แต่กลับรู้กระจ่างว่าสู้เพื่อสิ่งใด
“โอบิโตะ...”
ท่ามกลางป่าไม้ที่ถูกระเบิดจนกลายเป็นเถ้าถ่าน เสียงหนึ่งพลันดังขึ้น
เขายื่นมือออกไปคว้าขวากหนามที่เลื้อยมาตรงหน้าไว้อย่างสบาย ๆ แล้วบดขยี้จนแหลกเป็นผุยผง
ชั่วพริบตาถัดมา จักระสีน้ำเงินควบแน่นเป็นรูปเป็นร่าง ซามูไรยักษ์มหึมาราวกับขุนเขาพลันปรากฏขึ้นตรงหน้าเมืองซูฮั่ว
ตรงหน้าผากของซูซาโนะโอะร่างสมบูรณ์ อุจิวะ มาดาระยืนกอดอก สายตามองลงไปยังอุจิวะ โอบิโตะเบื้องล่างพลางกล่าว “ความปรารถนาของมนุษย์ไม่มีวันเติมเต็มได้ เพราะงั้นตราบใดที่ยังมีมนุษย์อยู่ สงครามก็ไม่มีวันสิ้นสุด โอบิโตะ นี่คือสิ่งที่นายเลือกงั้นรึ”
ดาบยาวขนาดยักษ์ถูกชักออกมา ซูซาโนะโอะแทงดาบยาวลงสู่พื้นดินโดยตรง
ในชั่วพริบตา พลังงานอันน่าสะพรึงกลัวก็ปะทุขึ้นมาจากใต้ผืนดิน
ขวากหนามทั้งหมดตามทางที่มันพาดผ่านถูกทำลายสิ้น ร่างแยกสิบหางจำนวนมหาศาลหลุดพ้นจากพันธนาการของขวากหนาม