เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 417 ทีมเจ็ดของโอบิโตะ เหล่าเด็กแสบยุคใหม่
เขาพาอุจิวะ ซาสึเกะ เดินจากห้องเรียนมุ่งหน้าตรงไปยังสนามฝึกซ้อม
ต่างจากอุจิวะ อิทาจิผู้เป็นพี่ชาย อุจิวะ ซาสึเกะไม่ได้มีความเคยชินที่จะขบคิดถึงความหมายของชีวิตตั้งแต่ยังเล็ก และไม่ได้มีประสบการณ์ที่ถูกพ่อส่งตัวไปยังสนามรบตั้งแต่สี่ขวบ
ตลอดทางอุจิวะ ซาสึเกะเล่าถึงสาเหตุที่เขาไปยืนรออยู่นอกห้องเรียน
ใกล้จะเรียนจบแล้ว บทเรียนอุดมการณ์ก็ผ่านการประเมินขั้นพื้นฐานแล้ว ทว่ากลับยังคงไม่สามารถปลุกฮาคิให้ตื่นขึ้นมาได้
แม้ตั้งแต่เริ่มเข้าเรียน ตลอดระยะเวลาหกปีจะถูกเรียกว่าเป็นอัจฉริยะมาโดยตลอด ทว่ายามนี้อัจฉริยะกลับไม่อาจปลุกฮาคิ และไม่อาจเปิดเนตรได้
ซาสึเกะก้มมองมือทั้งสองข้างของตนเอง บนนั้นพันไว้ด้วยผ้าพันแผล
“ผมอยากเป็นนินจาที่แข็งแกร่งเหมือนพี่ อยากได้รับการยอมรับจากพ่อ แต่ไม่ว่าผมจะพยายามแค่ไหน ก็ไม่...”
“ถ้าอย่างนั้น เธออยากแข็งแกร่งขึ้นเพื่ออะไรกันล่ะ”