เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 403 ชิคาคุ: เหลือแค่โอโนกิแล้วสินะ
ก่อนที่ปัญหาปากท้องจะได้รับการแก้ไข ไม่ว่าสังคมชั้นสูงจะงดงามเพียงใด ความน่าเวทนาของคนระดับล่างสุดก็ล้วนไม่ต่างกัน
ทรัพยากรคือสิ่งกำหนดว่าโลกนินจาจะสามารถรองรับประชากรได้มากเท่าใด ซึ่งในจำนวนนี้ย่อมต้องหักความฟุ่มเฟือยของกลุ่มชนชั้นสูง และสิ่งที่กลุ่มคนไม่ทำการผลิตอย่างนินจาต้องการออกไปด้วย
และเมื่อจำนวนประชากรเกินขีดจำกัด กำลังการผลิตไม่เปลี่ยนแปลง ทรัพยากรเริ่มขาดแคลน ย่อมเกิดการรีดนาทาเร้นจากผู้ขาดแคลนไปปรนเปรอผู้มั่งมี
หนทางที่เรียบง่ายที่สุดและไม่ต้องเสียเวลาคิดที่สุด ก็คือการปล้นชิงและสงคราม
และการล่มสลายของแคว้นอุซึ ก็เป็นผลลัพธ์ประการหนึ่งของสงครามเช่นกัน
ตระกูลอุซึมากิที่เคยรุ่งโรจน์ในยุคเซ็นโงคุด้วยวิชาผนึก บัดนี้ก็ตกต่ำลงสู่ระดับล่างสุดไม่ต่างจากสามัญชน
หรืออาจกล่าวได้ว่าเพราะความพิเศษของร่างกายตระกูลอุซึมากิ สองแม่ลูกจึงเป็นเพียงเครื่องมือรักษาอาการบาดเจ็บมาตั้งแต่ต้น
เครื่องมือย่อมไม่มีความจำเป็นต้องคิดคำนึงว่าจะทนทานต่อการขูดรีดเช่นนี้ได้หรือไม่ และไม่จำเป็นต้องใส่ใจความต้องการของพวกนาง