เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 363 การวางหมากของโคโนฮะกับซึนะ และการปรากฏกายอีกครั้งของอุจิวะ มาดาระ
“การอยู่รอดคือสัญชาตญาณของชีวิต และเมื่อชีวิตมีสติปัญญา ความอยากก็ถือกำเนิดขึ้น”
เควินมองอิทาจิและชิซุยที่อยู่ตรงหน้า “มนุษย์เป็นสัตว์ที่รวมตัวกันอยู่เป็นกลุ่ม ส่วนเผ่าพันธุ์และหมู่บ้านต่างก็เป็นตัวแทนของกลุ่มหนึ่ง เมื่อมีกลุ่ม การถือกำเนิดของอำนาจก็ย่อมเกิดขึ้น อำนาจก่อให้เกิดผู้นำ และกลุ่มก็มอบอำนาจให้แก่ผู้นำนั้น”
“ในขณะเดียวกัน ก็เพราะการติดต่อระหว่างกลุ่ม เศรษฐกิจจึงเริ่มต้นในรูปแบบการแลกเปลี่ยนสิ่งของกันก่อน ต่อมาภายใต้อำนาจก็ได้มอบคุณค่าให้แก่ธนบัตร นี่คือเงินตรา”
“สัญชาตญาณของชีวิตยังมีการสืบทอดเผ่าพันธุ์ แม้แต่ในหมู่สัตว์ ความเงางามของขน หรือจะสูงใหญ่ดุดันเพียงใด ก็ล้วนกลายเป็นเงื่อนไขในการเลือกคู่ มนุษย์ก็ย่อมเป็นเช่นเดียวกัน ดังนั้นความงามจึงกลายเป็นหนึ่งในสิ่งที่ปัจเจกไล่ล่า”
เมื่อสิ้นเสียง ชิซุยก็ขมวดคิ้วครุ่นคิด
ส่วนอุจิวะ อิทาจิกลับยังงงงวยไม่เข้าใจจริง ๆ
ในสมรภูมิสุดท้ายที่เผชิญหน้ากับหมู่บ้านอิวะ เพราะความรู้สึกเศร้าสลดต่อสิ่งมีชีวิตที่ร่วมชะตากรรมเดียวกัน เขาได้เห็นความเปราะบางไร้ทางสู้ของชีวิต เลือดเหล่านั้นกระแทกจิตใจเขาอย่างรุนแรงเกินไป
ทว่าแก่นแท้ของชีวิตคืออะไร ในวินาทีนี้จากคำสอนของท่านอาจารย์ราวกับว่าเขาได้ค้นพบคำตอบแล้ว แต่กระนั้นก็ยังคงไม่เข้าใจอยู่ดีว่าคำตอบนั้นคืออะไรกันแน่